Virgül Dergisi – Ömer Türkeş

03 Kasım 2008


Venüs Bağlantısı, Sibel Atasoy, Xasiork yay. 266 shf.)

Her ne kadar kitap kapağında fantastik boyutuna vurgu yapılmış olsa da, Sibel Atasoy’un “Venüs Bağlantısı” toplumsal meselelere sıkı sıkıya bağlı bir polisiye. Romanın küçük kahramanı Lizen’in kendi kendine yaptığı esrarlı karalamalarla hikaye başka dünyalara taşınmasına taşınıyor, ama romanın bütünlüğüne doğrudan etkisi olmuyor bu küçük hikayeciklerin. Sibel Atasoy’un asıl meselesi Alev’in, İlhan’ın, Hamit’in ve Selma’nın rastlantılarla içine düştükleri muammanın çözüme kavuşturulması… Kısaca özetliyeyim; sade birer vatandaş olarak yaşayan Alev ve İhsan, bir gün aniden ortadan kaybolan Selma Darıca’yı bulmaları için kendilerini resmi kimlikli kişilerce ayrı ayrı görevlendiriliyorlar. Selma’nın kocası Rıfat da karısını aramakta ve Alev’i sık sık rahatsız etmektedir. Sayfalar ilerledikçe başlangıçta birbirini hiç tanımayan roman kişilerinin yolları bir noktada kesişir. Ancak düğümler çözülmez, tersine önce bir TV muhabirinin, ardından Selma’nın kocasının öldürülmeleriyle içinden çıkılmaz bir hal alır. Üstelik İlhan cinayetlerde zanlı durumuna düşmüş, kurtulabilmesi asıl suçluları bulmak zorunlu hale gelmiştir… Sibel Atasoy, bütün bu gelişmelerin nedenini nükleer atıklar üzerinden uluslararası şirketlerin kirli faaliyetlerine kadar genişletirken işin Türkiye ayağını bir medya patronuna ihale etmiş. Ekonomik krizin insan hayatlarına yaptığı etkilere, tefecilerin kararttığı hayatlara, mafya ile yüksek düzeyli görevliler arasındaki bağlantılara da yer veren roman bir yandan Susurluk’u hatırlatıyor, diğer yandan Susurluk’ta ortaya çıkan kirli ilişkilerin polisiye edebiyat açısından ne denli zengin bir ilham kaynağı olabileceğini kanıtlıyor. Medyadaki gücünü maddi menfaatlerini korumak, dahası derinleştirmek için kullanan, giderek devletin derinliklerine kadar nüfuz eden televizyon, dergi ve gazete sahibi -medya baronu- Erol Atun tipi, günümüzün medya imgesini çok iyi yansıtmış. Doğrudan niyet etmese de, kurgusu gereği siyasallaşan  “Venüs Bağlantısı”nı yine de iyimser bir sonla noktalıyor Sibel Atasoy, ne yazık ki burada ona eşlik edemiyoruz.

Yorum Yapılmamış

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir