Rüzgar Gülü’ne Klavuz!
Şiirimsiler / 30 Mayıs 2009

Rüzgar Gülü şiiri şöyleydi: Zahirden gelir kodu zehirden gelir pili Düşün ki engel iken yelkeni Hız verdirir, yol aldırır tekneye Rüzgar deyip geçemem haza büyücü işi Velakin yelkeni akledene ne demeli Çekinik genler sekiz döl uyuyanlar Şeker gibi tuz gibi eriyip karışanlar Koku gibi ses gibi dağılıp kaynaşanlar Törpü törpülendim, elendim de elendim Bilemediysem de dişe gelir bişey Yüreğimden dinlemeyi öğrendim. Duygunun adını rüzgar koymuşlar Bulamazsan onu, yerine zihin takmışlar Pata pata pıtı pıtı pata pıta gider tekne Olur rüzgarı olanlara şahane vesile Bu motorun yakıtı hep gelir mi dersin Ya bu yakıtın ilk sahibine ne dersin Tıkılmış kalmış, katmanlı ata duyguları fosil olmuş, yakıt olmuş çalıştırır motoru yarıştadır hala girse de toprağa pekala ümitsiz bu yarış, bırak kendini ver sıranı rüzgara kendine acımanın adı alçak basınç alanı kibirlenenlerin tadı yüksek basınç alanı oldu mu sana rüzgarcık al gülüm ver gülüm Ha döner de döner rengarenk rüzgar gülüm. Sa 16.05.09 –Beylerbeyi Bir arkadaşım bu şiiri okuduğunda çok beğenmiş ayrıca bir de tavsiye de bulunmuştu; “bu şiir için bir de kullanma klavuzu yazmalısın” diye… Çok güldüm tabi. O zaman güzel olmamış anlamına gelir dedim, bildiğim kadarıyla şiir zihne değil yüreğe dokunur, dokunduysa tamamdır boşver gerisini demiştim. O yine de ısrar etti…

Rüzgar gülü
Şiirimsiler / 25 Mayıs 2009

 Zahirden gelir kodu zehirden gelir pili Düşün ki engel iken yelkeni Hız verdirir, yol aldırır tekneye Rüzgar deyip geçemem haza büyücü işi Velakin yelkeni akledene ne demeli Çekinik genler sekiz döl uyuyanlar Şeker gibi tuz gibi eriyip karışanlar Koku gibi ses gibi dağılıp kaynaşanlar Törpü törpülendim, elendim de elendim Bilemediysem de dişe gelir bişey Yüreğimden dinlemeyi öğrendim. Duygunun adını rüzgar koymuşlar Bulamazsan onu, yerine zihin takmışlar Pata pata pıtı pıtı pata pıta gider tekne Olur rüzgarı olanlara şahane vesile Bu motorun yakıtı hep gelir mi dersin Ya bu yakıtın ilk sahibine ne dersin Tıkılmış kalmış, katmanlı ata duyguları fosil olmuş, yakıt olmuş çalıştırır motoru yarıştadır hala girse de toprağa pekala ümitsiz bu yarış, bırak kendini ver sıranı rüzgara kendine acımanın adı alçak basınç alanı kibirlenenlerin tadı yüksek basınç alanı oldu mu sana rüzgarcık al gülüm ver gülüm Ha döner de döner rengarenk rüzgar gülüm.   Sa 16.05.09 –Beylerbeyi