Son Saat için egzersiz

05 Ağustos 2009

  

EGZERSİZ

Gurdjieff

Geçirdiğiniz son saate bakın ve sanki sizin için dünyadaki son
saatiniz olmuş olduğunu ve yeni ölmüş olduğunuzu idrak
edin.Yaşamınızın son saatinden memnun musunuz  diye kendinize sorun.

Şimdi kendinizi tekrar diriltin ve ölümünüze bir önceki saat süresi
için (eğer yaşayabilme şansınız olsaydı) yaşamdan biraz daha
fazlasını çekip çıkarmaya çalışın. Nerede ve ne zaman  kendinizin
daha idrakli olmanızı, iç ateşininizin nerede tezahür etmesi 
gerektiğini, belirleyin.

Şimdi ise gözlerinizi büyük açın : bununla şunu anlayın – kendinizi
büyük imkanlara açın, biraz daha cesur olun .

Bu saatin sizin son saatiniz olduğunu bilerek kaybedecek hiçbir
şeyinizin olmadığından, hiç olmazsa şimdi mert olun. Tabii,
aptallık yapmadan.

Kendinizi daha iyi tanıyın,aracınıza  sanki yandan bakıyormuşsunuz
gibi kendinize bakın…. Şimdi,ölürken prestijinizi,şanınızı korumayı
düşünmeye hacet yoktur.  Ve ileriye bakın,gerçekten son saatinize
kadar yaşamdan mümkün olan en fazla değerliyi almaya ısrarla gayret
edin,içgüdülerinizi geliştirin. Her saat hiç olmazsa birkaç anını
geçmiş saatinizin tutkusuz değerlendirilmesine ayırın, sonra- bir
sonraki saatten daha da fazla yararı çekip almak için kendinizi
ayarlayın .

Eğer her saati yaşamın ayrı bir birimi olarak belirlersek, gücümüz
yettiğince yaşamın her birimini en dolu kullanmak için her şeyi
yapmalısınız.

Kendinizi, her bir gelecek saatinizin  bir öncekinden daha büyük
olması, ayni zamanda da o an’a kadar biriken borçlarla
hesaplaşmasına fırsat verecek şekilde , yol bulmaya zorlayın.”Ben”
in kendini hissetmesinin yoğunlaşması ve kendini yönetmenin
becerisi, sizin makinenizin çalışmasının değişmesine sebep
olacaktır , makineniz hareket edecektir, bu da gerçek değişimlerin
belirtisini ispatlamaktadır. Ayrıca, makinenin kendisinin bu konuda
ne düşündüğü kesinlikle önemsizdir.

5 Yorum

  • ibrahim koyunlu 10 Ağustos 2009, 16:24

    Bir bakıma normal yaşam süreci bile sıkı çalışma olarak nitelenebilir.Aslında farkında olan için gerçekten sıkı çalışma.
    Benzer çalışmayı uzak doğu afetlerini izlerken denedim.Kendimi bir afetzedenin yerine düşündüm.Elbette ürpertici,ama,yaşamı yorumlamakta müthiş yararı oluyor.

  • Sibel 07 Ağustos 2009, 14:14

    Hiiç şaşırmadım, sıkı çalıştığından eminim 🙂

  • Ismail 07 Ağustos 2009, 13:15

    Ben hep sıkı çalışıyorum. Mesela Çarşamba günü kandilmiş, ben kendime pastırma, koyun peyniri, kavun, haydari den oluşan bir masa düzenledim. Yanında da 3 duble raki içtim ve İl Allah, İl Allah diye kendimden geçtim. Sonrada CD çalara rembetiko koyup dans ettim. Böyle kutladım Kandilli. Sıkı sıkı hergün çalışıyorum yani.

  • Sibel 06 Ağustos 2009, 18:07

    Don Juan, dinlenmek için vaktimiz olmadığını söylüyor, biz ölüme karşı yol alanlar için her an ve her karar hayati önem taşıyor. Doğrusu bazen bezginlik belirtisi göstersek de her birimiz kendi çapında sıkı çalışıyor, ben öyle gözlemliyorum. “Sıkı çalışma” kelimelerini bilinçli kullandım 🙂

  • Turan 05 Ağustos 2009, 20:15

    Böyle yasamak gercekten ic acici gelebilir ama ancak bir makine icin daha uygundur diye düsünüyorum. Ben insanim, arada sirada dinlenmeye de ihtiyacim var :-))))))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir