Israrcı Âşık

29 Ekim 2009

 

Israrcısın bugün, duyduğumu biliyorsun

Ama yine de tekrar tekrar sesleniyorsun

Bir kamaşmasın boğazımda ve beni en dipten

Yoklayan öncü bir deprem misali geliyorsun

Adeta bir orgazmın başlangıcında durup kalıyorum

 Dalıyorum, sessizliğin içine burgaç gibi dalıyorum

Tükrük bezlerim fazladan mesai yapıyor, dilim kamaşıyor

Aydınlıksın bugün, ferahsın ama biliyor musun

Kıskançmışsın sen, şimdi fark ettim

Bırakmıyorsun beni başka bişey yapmaya

Seninle olayım, sırf seni dinleyeyim istiyorsun

 

Bugün tam midemin ortasından tıklatıyorsun kapıyı

Seni beklemek öylesine haz verici ki inan gönüllüyüm

Kıskançlığına boyun eğmeye, gönüllüyüm sana

Midemden yukarı çıkışın göğsümde genişliğin

Ve sonra hemen gırtlağımdan ağzıma kulaklarıma

Gelişin büyük bir haz, seninle olmak harika

Ya ağzımdan ya parmaklarımın ucundan döküleceksin

Işıklı neon tabelaları gibi, yapraktaki çiğ tanesi gibi
seni görmezden gelmek olasılığı binde kaç aşkım?

Müjdemi istiyorum artık ne koparsa gönlünden

Hiyerarşik değil holoarşik artık dünyamız

Kayıp olasılıklar yokmuş öğrendik, bulduk yeniden

 

 

Sa

29.10.09 – Beylerbeyi

 

Bir yorum

  • orlando 30 Ekim 2009, 18:27

    Olasılıkların kaybolmadığına dair bir hissim her zaman vardı. Holoarşik bir evrende başka türlüsünü düşünmek çok mümkün değil zaten..O nedenle bu buluş ziyadesiyle mutlu etti beni:)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir