Spinoza -Umut açısından

Spinoza felsefesi, “ruhların dalgalanışı”nı siyasal yaşamın genel görünümü olarak, hatta tam bir model olarak ortaya atmakla başlar. Buna göre insanlar, kendilerine boyun eğdirebilecek kesin ve belirli yasalar bulunmadığında, böyle bir yasalı düzeni kendileri de üretmiş olmadıklarında, umutla korku arasında salınıp dururlar. Daha bu tesbit anında bile, Spinoza felsefesinin alabildiğine siyasallaştığı kesindir, çünkü önünde sonunda tarihe [...]

Devamını oku Spinoza -Umut açısından »

 Tanrı mı?
Olağan dindar zihniyet kadar Tanrıbilimsel düşünce de “Tanrı”yı bir “kullanım değeri”ne sahip kıldığı ölçüde Spinoza’nın Tanrı fikrini “pratik felsefe”nin temel dayanağı haline getirmesi suçlanabilir bir girişim değildir. Spinoza, tıpkı bir Rönesans ressamının yaptığı gibi, hep ilahiyattan, tanrısallıktan ve dinsel-metafizik temalardan bahsedip durur. Ama ne kadar bahsederse, o kadar fazla “tanrıtanımazlıkla” suçlanmış olması bize onun [...]

Devamını oku Spinozacılık -3 »

Felsefe ve Anekdot
Hayatını anlatırken Spinoza’nın anekdotlarından bahsedip durduk. Bir filozof için “yaşamöyküsü” pek bir şey vermeyecektir. Bir yazar ya da sanatçıyı kavramak için gerekli boyutlardan biri olabilen yaşamöyküsü, genel olarak filozoflar hakkında pek bir şey anlatmaz bize. Filozoflar için, bize bıraktıkları anekdotlar önemlidir. Sözgelimi Platon, Syracusa tiranı tarafından defedilir; Herakleitos dağa çekiyerek tapınakta çocuklarla oyuna [...]

Devamını oku Spinozacılık -2 »

Spinozacılık
   Bir Hayat
Spinoza, çağdaş yorumcularından Antonio Negri’nin yazdığı gibi çağının bir “anomali”sidir. Üstelik, 17. yüzyıl Hollanda’sı gibi bir başka anomalinin içinde yaşamaktadır — din savaşlarıyla ve despotik-merkantilist rejimlerin iktidarları altında sarsılan Avrupa’nın “en özgür”, dolayısıyla en hoşgörülü diyarı… Spinoza, üçüncü kez de anomalidir –o dönemin Amsterdam’ında, bir kaç kuşaklık bir geçmişe sahip, muhtemelen ya ıspanyol ya [...]

Devamını oku Spinozacılık »

Yok anladım sahiden ya da anlamadım senden.
Yok düşmüşüm aslında ya da hep yatay duruyorum
Bİr düşmüşüz aslında ya da hayal görüyoruz topluca
Seslerden ibaretmişiz ya da narsist bir melodimiyiz
Sahi hangi sanatkar ruhun iptidai başkaldırısıydık biz
Sanatının sürreal olgularını açıklayamayan bir acemi gibi
Neden sürtünerek ilerlemeyi seçmişiz ki
Düpedüz züppelik en değerlisi iken
Dur tahmin edeyim istemli değil bunlar
Öylesine kendiliğinden çıkagelmişiz.
Uzaklardan esip [...]

Devamını oku Seslerden ibaretmişiz. »